ارتباط سندرم متابولیک و سرطان پستان

تحقیقات انجام شده درباره ارتباط سندرم متابولیک و سرطان پستان نشان می­دهد که افرادی که به سندرم متابولیک مبتلا هستند بیشتر در معرض بیماری های مختلف از جمله سرطان پستان قرار دارند. در ادامه به طور کامل به این موضوع می­پردازیم. با ما همراه باشید.

سندرم متابولیک

سندرم متابولیک بیماری است که با مجموعه‌ای از علائم شناخته می‌شود. حداقل 3 عامل از 5 عاملی که نام می‌بریم باید وجود داشته باشد تا بیماری تشخیص داده شود:

• افزایش اندازه‌ی دور کمر
• افزایش قند خون به صورت ناشتا و یا مصرف داروهای دیابت
• پایین بودن کلسترول خوب HDL
• افزایش تری گلیسیرید
• بالا بودن فشار خون و یا مصرف داروهای کنترل فشار خون

این شرایط زمانی که با یکدیگر اتفاق بیفتند نشان دهنده‌ی شرایط هورمونی و متابولیکی ناسالم در بدن هستند.

بیشتر بخوانید: سرطان پستان

افراد مبتلا به سندرم متابولیک در معرض چه بیماری‌هایی قرار دارند؟

بیمارانی که دچار سندرم متابولیک هستند نسبت به سایرین بیشتر در معرض برخی از بیماری‌ها هستند، این بیماری‌ها شامل موارد زیر می‌شود:

• بیماری‌های قلبی
• دیابت نوع 2
• سرطان پستان

در ابتدا تحقیقات فقط پیرامون ارتباط سندرم متابولیک و بیماری‌هایی غیر از سرطان انجام می‌شد. با پیشرفت تحقیقات و جهت بررسی ارتباط بین چربی‌های اضافی بدن و سرطان، تحقیقات بیشتری انجام شد. این تحقیقات نشان داد سرطان پستان پس از یائسگی یکی از سرطان‌هایی است که در خانم‌های مبتلا به سندرم متابولیک بیشتر رخ می دهد.

ارتباط بین سندرم متابولیک و سرطان پستان

در یک متا آنالیز ترکیبی که اطلاعات آن از مطالعات مشاهده‌ای مختلف طی 18 سال جمع آوری شده بود نتایج زیر را پیرامون ارتباط سندرم متابولیک و سرطان پستان آشکار کرد:

• خطر ابتلا به سرطان پستان پیش از یائسگی با سندرم متابولیک ارتباطی ندارد.
• خانم‌هایی که مبتلا به سندرم متابولیک هستند پس از یائسگی 2 برابر بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان قرار دارند.
• هیچ کدام از علائم سندرم متابولیک به تنهایی (مانند اندازه‌ی دور کمر و یا میزان تری گلیسیرید) نمی‌توانند به اندازه‌ی خود بیماری سندرم متالبولیک باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان شوند.

بیشتر بخوانید: سرطان سینه در آقایان

دلیل افزایش سرطان پستان در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک

چربی‌های اضافی به خصوص چربی‌هایی که در قسمت‌های داخلی شکم قرار گرفته اند می‌توانند باعث التهاب مزمن شوند. بافت چربی شامل سلول‌های است که باعث تولید پروتئین‌هایی می‌شود که می‌توانند به تمام قسمت‌های بدن بروند و منجر به آسیب‌های سلولی شوند. این آسیب‌ها می‌توانند عاملی برای شروع سرطان باشند. پروتئین‌های التهابی نام برده شده همچنین می‌توانند باعث مقاومت به انسولین شوند.

با توجه به تحقیقات انجام شده این طور به نظر می‌رسد که مقاومت نسبت به انسولین نقش مهمی را در ارتباط بین سندرم متابولیک و سرطان پستان پس از یائسگی ایفا می‌نماید. این رابطه را به صورت ساده می‌توان بدین صورت توضیح داد:

1. وقتی سلول‌های بدن نسبت به انسولین کمتر پاسخ می‌دهند، بدن، انسولین بیشتری را ترشح می‌نماید.

2. بالا رفتن سطح انسولین باعث ایجاد مسیرهایی می‌شود که تکثیر و رشد سلول‌ها را تنظیم می‌نماید.

3. بالا رفتن سطح انسولین به خودی خود تولید فاکتور رشد IGF-1 را تحریک می‌نماید.

4.  اغلب سلول‌های سرطانی گیرنده‌های اضافی برای این فاکتور رشد دارند که آنها را نسبت به این سیگنال‌ها حساس می‌نماید.

از سوی دیگر به افزایش سطح استروژن نیز باید توجه کرد. براساس سومین گزارش تخصصی مرکز تحقیقات سرطان امریکا خطر ابتلا به سرطان پستان گیرنده مثبت استروژن و پروژسترون با چاقی مرتبط است. پس از یائسگی، سلول‌های چربی به عنوان منبع اصلی تولید استروژن عمل می‌کنند و افزایش چربی بدین معنی است که استروژن بیشتری برای سلول‌های سرطانی حساس به استروژن وجود دارد.

به عنوان نتیجه‌ی نهایی از مطالبی که در این قسمت به آن اشاره شد می‌توان گفت چربی‌های اضافه بدن، التهاب و مقاومت به انسولین (که هر سه به عنوان ویژگی‌های سندرم متابولیک شناخته می‌شوند) قسمتی از چرخه‌ای است که باعث رشد و گسترش سرطان پستان در خانم‌ها پس از سن یائسگی می‌شود.

ببشتر بخوانید: درمان سرطان پستان

توصیه هایی برای کاهش سرطان پستان در افرادی که دچار سندرم متابولیک هستند

• وزن خود را در محدوده‌ی طبیعی حفظ کنید. سندرم متابولیک معمولاُ در افرادی که دارای اضافه وزن هستند رخ می دهد اما در افرادی با وزن طبیعی نیز ممکن است ایجاد شود. تحقیقات بیشتری لازم است انجام شود تا متوجه شویم آیا سرطان پستان پس از یائسگی در این افراد نیز افزایش می‌یابد یا خیر.
• به صورت منظم فعالیت بدنی داشته باشید. تحقیقات نشان داده است که انجام تمرینات ورزشی به صورت منظم می‌تواند در کاهش مقاومت به انسولین نقش داشته باشند.
• مصرف نوشیدنی‌های شیرین، شیرینی جات و غذاهای فرآوری شده را کاهش دهید. مصرف این غذاها با افزایش وزن و چربی‌های اضافه بدن مرتبط هستند. مصرف نوشیدنی های شیرین علاوه بر افزایش وزن می‌تواند باعث افزایش سطح انسولین در گردش خون و افزایش مقاومت به انسولین نیز بشود.
• مصرف میوه، سبزیجات و غلات کامل را افزایش دهید. این غذاها با کالری کم می‌توانند از چاقی و اضافه وزن خودداری نمایند.
• مواد غذایی حاوی فیبر و آنتی اکسیدان مصرف نمائید: فیبر موجود در مواد غذایی می‌تواند در کاهش مقاومت به انسولین کمک کند. همچنین مواد غذایی حاوی آنتی اکسیدان می‌توانند در برابر التهاب و آسیب‌های ناشی از آن به بدن کمک کنند.

منبع:
https://www.aicr.org/resources/blog/metabolic-syndrome-and-post-menopausal-breast-cancer-what-is-the-connection/